ΝΑ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ - ΝΑ ΦΕΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ

Η γενιά των 700 ευρώ είναι εδώ!

Το φοιτητικό κίνημα εδώ και ένα χρόνο καθόρισε τις εξελίξεις και στην εκπαίδευση και στην πολιτική ζωή. Δεκάδες χιλιάδες φοιτητές, δεν αρνηθήκαμε μόνο την αναθεώρηση του άρθρου 16, δεν αντιδράσαμε μόνο απέναντι στον νόμο πλαίσιο της ΝΔ.

Το κίνημα γεννήθηκε από τη βαθιά δυσαρέσκεια για το μέλλον που μας ετοιμάζουν. Από το ότι είμαστε η γενιά που θα αμείβεται ελάχιστα και θα δουλεύει υπερβολικά.

Το σημερινό φοιτητικό κίνημα υπεράσπισε την παιδεία σαν κοινωνικό αγαθό, αρνήθηκε ότι η μόρφωση είναι εμπόρευμα, αρνήθηκε ότι η εκπαίδευση είναι χώρος κερδοφορίας για το κεφάλαιο.

Το κίνημα αυτό όρισε εχθρούς και φίλους, στάθηκε απέναντι στο στημένο παιχνίδι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, και βρήκε συμμάχους στο λαό, τους πραγματικούς πανεπιστημιακούς δασκάλους, τους εκπαιδευτικούς και εργαζόμενους.

Το κίνημα δεν λύγισε από την άγρια καταστολή, από το βδομαδιάτικο ψέκασμα με χημικά αέρια, από τους ροπαλοφόρους των ΜΑΤ και της αστυνομίας.

Το κίνημα αυτό δεν λύγισε από τους εμετικούς δημοσιογράφους και παρουσιαστές που μας συκοφάντησαν όσο τίποτε άλλο.

Το κίνημα αυτό περιγέλασε τους συσχετισμούς, ακόμη και στις πιο δύσκολες σχολές, στις σχολές - κάστρα της ΔΑΠ, που δεν μπορούσαμε να κάνουμε Συνέλευση.

Το κίνημα αυτό ανέτρεψε τους σχεδιασμούς της αριστεράς της ήττας, της προσαρμογής, του φόβου απέναντι στις καταλήψεις, της περιχαράκωσης και των φαφλατάδων.

«Είμαστε μια γενιά που της ζητάτε τα πάντα και δεν της δίνετε τίποτε»

Φαίνεται ότι οι ιθύνοντες τα συμφωνούν: Η δική μας γενιά, η νεολαία θα αποτελέσει την καύσιμη ύλη για να προχωρήσει και να επιβιώσει το γερασμένο σύστημά τους. Είμαστε η πρώτη γενιά στην ιστορία που είμαστε σίγουροι ότι θα ζήσουμε χειρότερα από τους γονείς μας, με λιγότερες ευκαιρίες, με λιγότερη άνεση, με περισσότερη ανασφάλεια.

Οι από πάνω έχουν μια απαίτηση διαρκείας: να ζουν ακόμη πιο πλούσια, να κερδίζουν ακόμη πιο πολλά, να ληστεύουν ακόμη περισσότερο. Και αυτό σημαίνει ότι οι από κάτω θα βασανιζόμαστε μια ζωή. Θα πρέπει να πληρώσουμε από το νήπιο ως το πτυχίο, θα πρέπει να φιλήσουμε κατουρημένες ποδιές για μια δουλειά με μισθό – χαρτζιλίκι, θα πρέπει να δουλεύουμε πολύ περισσότερο από το 8ωρο…

Ποιος είναι η μειοψηφία;

Στις φοιτητικές εκλογές, τα κάθε λογής κατεστημένα θα θελήσουν να «αποδείξουν» ότι οι χιλιάδες που αγωνιστήκαμε ήμασταν μειοψηφία. Ότι η πλειοψηφία στηρίζει την παράταξη της κυβέρνησης. Η Γιαννάκου περιμένει την πρωτιά της ΔΑΠ για να βγει και να δηλώσει ότι η πλειοψηφία στηρίζει την πολιτική της.

Θα τους διαψεύσουμε!

Στηρίζοντας Αριστερή Ενότητα, την ενωτική, αριστερή, ριζοσπαστική συσπείρωση που γεννήθηκε από το φοιτητικό κίνημα του 2006-2007.

στις 9 Μάη δίνουμε αγώνα – στις 9 Μάη πρέπει να ακουστεί το κίνημα

«Πολλά κερδίζονται όταν έστω κι ένας ορθώσει το ανάστημά του και πει όχι»
Μπ.Μπρεχτ
Eμείς ήμασταν χιλιάδες

Χιλιάδες χιλιάδων φοιτητές βγήκαν στους δρόμους. Κάθε βδομάδα από τον Μάη ως τον Ιούλη του 2006, από τον Γενάρη ως τον Μάρτη του 2007, η πλειοψηφία ήμασταν εμείς.

Το κίνημα αυτό γέννησε την ελπίδα

Ανέτρεψε τη δικομματική συναίνεση. Μπλόκαρε τη συνταγματική αναθεώρηση και την ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων. Απονομιμοποίησε τις μεταρρυθμίσεις του Καραμανλή. Ήταν η πρώτη ήττα της πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων εδώ και πολλά χρόνια.

Το κίνημα αυτό μας δίνει δύο σημαντικά συμπεράσματα

Μπορούμε να ανατρέψουμε τη βούληση των κοινοβουλευτικών πλειοψηφιών, ακόμη κι όταν η πλειοψηφία τους στο κοινοβούλιο είναι τεράστια.

Μπορούμε να πετύχουμε νίκες οικοδομώντας πολιτικά και κοινωνικά μέτωπα ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό.

Το κίνημα αυτό προσέκρουσε στα όρια της εποχής του. Υπερέβη τα αναμενόμενα. Δεν περιμέναμε να λύσει αυτό το κίνημα το πολιτικό αδιέξοδο. Δεν περιμέναμε να κάνει πραγματική αντιπολίτευση ο Γιωργάκης Παπανδρέου. Δεν περιμέναμε να λύσει την αφασία της αριστεράς.

Για αυτό δεν πρέπει να υπάρξει κανένα έδαφος για απογοήτευση

Η νίκη δεν είναι μόνο το να ρίξεις έναν νόμο. Εύκολα πολλοί σκεφτόμαστε ότι αφού ο νόμος ψηφίστηκε, δεν πετύχαμε στον αγώνα μας. Έτσι αδικούμε όσα πετύχαμε, αδικούμε τον εαυτό μας.

Νίκη είναι αν το στρατόπεδό μας είναι πιο καλά οργανωμένο, πιο συνειδητό. Νίκη είναι το να βγούμε από τη δύσκολη και μίζερη κατάσταση ότι «δεν γίνεται τίποτε». Νίκη είναι το να αποδείξουμε στους αντιπάλους μας ότι μπορούμε να τους σταματήσουμε. Νίκη είναι που αποδείξαμε στους εαυτούς μας ότι έχουμε δύναμη…

Και πάλι στο δρόμο να ρίξουμε τον νόμο

Ο νόμος της ΝΔ δημιουργεί ένα Πανεπιστήμιο στην υπηρεσία της αγοράς. Ο νόμος αυτός μας εκδικείται όταν αγωνιζόμαστε. Είναι νόμος με χουντικές διατάξεις και χουντικό πνεύμα.

Αυτός ο νόμος πρέπει να πέσει. Πρέπει να καταργηθεί. Κόντρα σε κάθε «συνετό» και «ρεαλιστή» που θέλει να μας πείσει ότι πρέπει να «διαφυλάττουμε και να τηρούμε τους νόμους» του κράτους, απαντάμε: Νόμος δεν είναι η αγοραία βούληση των 164 βουλευτών της ΝΔ. Νόμος είναι οι ανάγκες των πολλών, του λαού, των φοιτητών.

Ο αγώνας μας δεν είναι παρελθόν. Δεν είναι ιστορία που θα τη θυμόμαστε μετά από χρόνια. Ο αγώνας μας έχει παρόν και μέλλον. Ακόμη κι αν οι καταλήψεις σταμάτησαν, το κίνημα δεν πρέπει να σταματήσει:

Με προμετωπίδα το αίτημα να καταργηθεί ο νόμος, να ενώσουμε όλες τις επιμέρους αντιστάσεις και αγώνες. Με αγωνιστικές αποφάσεις σε κάθε σύλλογο, σε κάθε πόλη, με βδομαδιάτικες συνελεύσεις, διαδηλώσεις, συντονιστικά. Με κεντρική πολιτική σύγκρουση με την κυβέρνηση, ξαναφέρνοντας το φοιτητικό κίνημα στην πρώτη γραμμή της δημόσιας συζήτησης.

στις 9 Μάη φέρνουμε τις ανάγκες μας στο προσκήνιο

Nα γίνουμε πρωταγωνιστές

Τα Αριστερά Σχήματα από την πρώτη στιγμή των κυβερνητικών μεταρρυθμίσεων στην παιδεία, στηρίξαμε την ανάγκη ενωτικών πλαισίων σε κάθε σύλλογο, επιμένοντας πως όσα ενώνουν την αριστερά, μπροστά στην πρωτόγνωρη επίθεση του νεοφιλελευθερισμού, είναι περισσότερα από όσα την χωρίζουν.

Για μια αριστερά χρήσιμη και αποτελεσματική

Η αριστερά δεν μπορεί να αρκείται στο να συμμετάσχει σε κινήματα και αγώνες. Πρέπει να αγωνίζεται για έναν άλλο συσχετισμό. Πρέπει να αγωνίζεται για έναν προσανατολισμό του κινήματος που δεν θα εξαντλείται σε παραταξιακές σκοπιμότητες, αλλά θα γίνεται επικίνδυνος για την άρχουσα τάξη.

Χρήσιμη αριστερά είναι αυτή που θέτει στην πρώτη γραμμή το αναγκαίο και χρήσιμο για το κίνημα. Αυτή που προσπαθεί να απαντήσει στο ερώτημα πώς θα δημιουργήσει κίνημα και όχι πώς θα αντλήσει κομματικά κέρδη.

Αποτελεσματική αριστερά είναι αυτή που καταλαβαίνει ότι για να έχουμε νίκες δεν αρκούν οι σχεδιασμοί για την «παιδεία των αναγκών μας» σε ένα κάποιο μέλλον. Προέχει η απόκρουση της επίθεσης που υλοποιούν χρόνια τώρα ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ευρωπαϊκή Ένωση. Από την άποψη αυτή, όσοι μας ζάλιζαν με τα «προωθημένα αιτήματα» έγιναν ο καλύτερος φίλος των κυβερνήσεων: αρνούνταν την οικοδόμηση ενός μπλοκ αγώνα που θα υπερασπίσει δικαιώματα και κατακτήσεις.

Η παράταξη του 16 ενάντια στην παράταξη της κυβέρνησης

Αν θα ήθελαν και άλλες δυνάμεις του κινήματος η εξέλιξη σήμερα θα ήταν διαφορετική. Τα Αριστερά Σχήματα από τον Φλεβάρη πρότειναν να υπάρξει πολιτική συνεργασία όλων των σχημάτων, παρατάξεων, δυνάμεων της αριστεράς μέσα στις σχολές. Η «παράταξη του 16» - όπως σχηματικά βαφτίσαμε μια τέτοια συνεργασία – θα μπορούσε να δώσει στοχευμένες κοινές πολιτικές μάχες εκεί που συμφωνούμε, και να δώσει ενωμένη και τη μάχη των εκλογών.

Η «παράταξη του 16» θα μπορούσε μετά από 21 χρόνια να εκτοπίσει την «παράταξη της κυβέρνησης» από την πρώτη θέση. Θα ήταν πολιτικό χαστούκι μεγάλης σημασίας στην κυβέρνηση και την εκπρόσωπό της, την ΔΑΠ. Οι ΠΚΣ και η ΕΑΑΚ αρνήθηκαν μια τέτοια προοπτική. Χλεύασαν την ιδέα, μας είπαν ότι αυτά δεν γίνονται και δεν συνηθίζονται. Πραγματικά δεν «συνηθίζεται» η αριστερά να μας εκπλήσσει ευχάριστα. Πραγματικά δεν «γίνεται» να πράττει η αριστερά το χρήσιμο και το αναγκαίο.

Σήμερα, προεκλογικά, και επειδή το «μικρόβιο» της ενότητας το έχουν όλοι οι φοιτητές που αποτέλεσαν το μπλοκ του αγώνα, πολλοί ανακάλυψαν εκ των υστέρων ότι είναι καλή η ενότητα.

Κοροϊδεύουν

Κοροϊδεύουν γιατί στην δημιουργία της Αριστερής Ενότητας, μιας πλατιάς συσπείρωσης σχημάτων και παρατάξεων της φοιτητικής αριστεράς, απάντησαν με …φλυαρίες. Ξέχασαν ότι η ενότητα δεν είναι σύνθημα προεκλογικό για προσέλκυση ψήφων, αλλά μόνιμη ανάγκη και απαίτηση.

Σε αυτές τις εκλογές δεν αντιπαρατίθεται μόνο η αριστερά με την δεξιά. Αντιπαρατίθεται και η ενωτική αριστερά με την αριστερά της περιχαράκωσης. Αντιπαρατίθεται η αριστερά που κάνει το αναγκαίο ενωτικό βήμα με την αριστερά που φοβάται τον διπλανό της. Αντιπαρατίθεται η αριστερά που κάνει μια πράξη με την αριστερά που λέει πολλά λόγια.

στις 9 Μάη στηρίζουμε τη δύναμη που πάλεψε για την ενότητα των φοιτητών

ελπίδα μας η Αριστερά
δύναμή μας η Ενότητα

Αυτή η εκλογική μάχη είναι πιο πολιτική από ποτέ. Δεν κρίνονται ψήφοι και ποσοστά, αλλά το πώς θα τοποθετηθεί ο καθένας μας μετά από ένα μεγάλο κίνημα.

εκλογική μάχη ή πολιτικό δημοψήφισμα;

Οι φοιτητικές εκλογές για τις δυνάμεις της Αριστερής Ενότητας δεν είναι μια απλή εκλογική μάχη. Είναι ένα πολιτικό δημοψήφισμα όπου θα απαντήσουμε θετικά ή αρνητικά στο έργο της κυβέρνησης και του Υπουργείου Παιδείας. Είναι ένα πολιτικό δημοψήφισμα όπου θα απαντήσουμε θετικά ή αρνητικά στο ποια αριστερά χρειαζόμαστε, ποιες λογικές πρέπει να δυναμώσουν.

όταν η ανάγκη γίνεται ιστορία
η ιστορία θα γίνει φωνή που θα ακουστεί δυνατά;

Κάναμε τις ανάγκες μας ιστορία: Παραβλέποντας τους συσχετισμούς και τα καθιερωμένα, αμφισβητήσαμε και ανατρέψαμε. Η ιστορία δεν γράφεται μόνο από τους κυρίαρχους, γράφεται και από εμάς. Και όσο για το τέλος της; Φιλοδοξούμε να είμαστε εμείς οι «νικητές» στον πόλεμο αυτό…

Οι φοιτητικές εκλογές είναι ένας μικρός σταθμός στην πορεία αυτή. Ένας μικρός σταθμός που έχει όμως μεγάλη σημασία. Η συμμετοχή σου στην Αριστερή Ενότητα, η συμμετοχή σου στα ψηφοδέλτιά της, η ψήφος σου στην Αριστερή Ενότητα, συμβάλει στο να υπηρετήσουμε τις ανάγκες του κινήματος. Συμβάλει στο να κάνουμε πιο ηχηρό το μήνυμα καταδίκης του νεοφιλελευθερισμού. Συμβάλει στο να κάνουμε πιο ηχηρό το μήνυμα και προς εκείνες τις δυνάμεις που – σήμερα – αρνούνται την μεγαλύτερη δυνατή συσπείρωση ενάντια στην κυβέρνηση και τον νεοφιλελευθερισμό.

Η Αριστερή Ενότητα είναι η ενωτική – πλατιά – δημοκρατική συσπείρωση που γεννήθηκε μέσα από την φοιτητική αναταραχή.

Γεννήθηκε κάνοντας πράξη την απαίτηση της πλειοψηφίας των φοιτητών για αγώνες μαζικούς, ενωτικούς, αποτελεσματικούς.

Γεννήθηκε κάνοντας πράξη την απαίτηση των καιρών για μια αριστερά που θα πυροδοτεί, θα βοηθά, θα γεννάει αγώνες και κινήματα.

Γεννήθηκε συγκροτώντας ένα πόλο συσπείρωσης φοιτητών που θέλουν να αγωνιστούν ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό και τον δικομματισμό.

Γεννήθηκε για να αποτελέσει, όχι έναν ακόμη πόλο μέσα στην αριστερά, αλλά τον πυροδότη της συγκρότησης ενός πόλου της αριστεράς, πραγματικά επικίνδυνου για το σύστημα.

Γεννήθηκε από την συνεργασία σχημάτων, παρατάξεων, ανένταχτων αγωνιστών. Τα Αριστερά Σχήματα, τα ΔΑΡΑΣ (Δίκτυο Αυτόνομων Ριζοσπαστικών Αριστερών Σχημάτων), οι Φοιτητές/τριες Ενάντια στο Σύστημα, οι Φοιτητές/τριες από την πολιτική οργάνωση «Κόκκινο», και ανεξάρτητα σχήματα που έδωσαν τη μάχη του φοιτητικού κινήματος ή γεννήθηκαν μέσα από αυτό.

Γεννήθηκε από τους παραπάνω, φιλοδοξεί όμως να μεγαλώσει και μέσα από τη δική σου συμμετοχή και στήριξη.

στις 9 Μάη ψηφίζουμε Αριστερή Ενότητα