(εδώ σε μορφή pdf)

…και στις σχολές…

ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ!

Για την ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος! Για την ανατροπή του νεοφιλελευθερισμού!

Το 2006 και το 2007, οι κρατούντες βρήκαν μπροστά τους ένα κύμα βαθιάς δυσαρέσκειας απέναντι στο μέλλον που μας ετοιμάζουν. Είδαν για πρώτη φορά μια ολόκληρη γενιά να βαδίζει το δρόμο του αγώνα, να ορίζει εχθρούς και συμμάχους, να αντέχει την άγρια καταστολή των ΜΑΤ, να απαντάει στους Πρετεντέρηδες, να βγάζει τη γλώσσα στην ηττοπάθεια, να γίνεται πρώτο θέμα. Και η κοινωνία θυμήθηκε, πως οι συλλογικοί αγώνες, έχουν αποτέλεσμα.

Το 2006 και το 2007, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, είδαν τα σχέδιά τους για την πλήρη ιδιωτικοποίηση της παιδείας και την αναδιάρθρωση να πετιούνται στα σκουπίδια. Στην αρχή του 2008, τους το υποσχόμαστε…

…Θα μας βρίσκουν μια ζωή μπροστά τους!

Φέτος οι εργαζόμενοι, δίνουν ένα μεγάλο αγώνα ενάντια στη διάλυση του ασφαλιστικού. Απέναντι σε μια κυβέρνηση ληστρική και θρασύτατη, αγωνίζονται για να μην παίρνουν χαρτζιλίκι αντί για μισθό, για να μην πεθαίνουν δουλεύοντας. Αγωνίζονται για μόνιμη και σταθερή δουλειά, για το δικαίωμά τους στην αξιοπρέπεια.

Αυτή η κυβέρνηση είναι επικίνδυνη!

Επικίνδυνη για εμάς, αφού τυφλωμένη, προσπαθεί να εκδικηθεί εφαρμόζοντας το νέο εσωτερικό κανονισμό – φασισμό…

Επικίνδυνη για όλο το λαό. Διαλύει το ασφαλιστικό, ελαστικοποιεί την εργασία, κάνει την υγεία προνόμιο, τη μόρφωση πολυτέλεια…

Επικίνδυνη ακόμη και για ολόκληρη την περιοχή! Πλήρως ραγιάδικη, υποταγμένη στις ΗΠΑ, τρέχει ν’ αναγνωρίσει προτεκτοράτα, εξαίροντας εθνικισμούς και βάζοντας μαζί με τ’ αμερικάνικά αφεντικά της, φωτιά στην πυριτιδαποθήκη των Βαλκανίων.

Αυτή η κυβέρνηση, πρέπει να χτυπηθεί ακόμη πιο δυνατά, απ’ όλες τις πλευρές!

Αυτή η κυβέρνηση πρέπει να φύγει!

Μεγάλη αναταραχή… Θαυμάσια κατάσταση!

Κι όμως, σ’ αυτό στο φόντο, αναδεικνύονται δυνατότητες για την Αριστερά. Το τελευταίο διάστημα, γίνεται όλο και πιο πιστευτό πως ο δικομματισμός δεν είναι ανίκητος, πως ο φόβος άρχισε να αλλάζει στρατόπεδο. Τα δυο κόμματα του νεοφιλελευθερισμού, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, απαξιώνονται, δεν πείθουν όπως παλιότερα. Ακόμη και τα ποσοστά τους, μοιάζουν να συρρικνώνονται διαρκώς και να δυναμώνει η ενωτική, ριζοσπαστική, κινηματική Αριστερά, ο ΣυΡιζΑ. Τα Αριστερά Σχήματα, μέσα και από τη συμμετοχή τους στο μόνο πραγματικά ενωτικό εγχείρημα στις σχολές, τη συσπείρωση της Αριστερής Ενότητας, αισθάνονται δικαιωμένα για την επιμονή τους στην άποψη της ενότητας, των ενωτικών πλαισίων, των ενωτικών πορειών, της ενωτικής αριστερής αντιπολίτευσης, για τη στήριξη των αγώνων από την πρώτη στιγμή.

Ο ΝΕΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ-ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Εσωτερικός… φασισμός!

Σε κάθε Πανεπιστήμιο θα ισχύουν μια σειρά από κανόνες δεοντολογίας, σύμφωνα με τους οποίους απαγορεύεται η παρακώλυση της εκπαιδευτικής διαδικασίας, ακόμη και η χρήση των υποδομών για σκοπούς αντίθετους προς την εκπαιδευτική διαδικασία. Με πιο απλά λόγια, απαγορεύονται οι καταλήψεις, οι μαζικές παραστάσεις σε Συνελεύσεις Τμήματος, ακόμη και οι Γενικές Συνελεύσεις. Ιδρύονται πειθαρχικά συμβούλια. Ανοίγονται φάκελοι φοιτητών με τα αριστεία και τις… πειθαρχικές ποινές που τους έχουν επιβληθεί! Θεσμοθετείται η διάρκεια φοίτησης στα 2ν έτη, όπου ν η ελάχιστη διάρκεια φοίτησης. Η διάρκεια των εξαμήνων αυξάνεται στις 13 βδομάδες μαθημάτων. Κάθε χρόνο συγκροτείται κατάλογος με προτεινόμενα συγγράμματα. Τα φοιτητικά δάνεια ετοιμάζουν τον φοιτητή για το τι τον περιμένει στην εργασία: Βουτηγμένος στα χρέη όσο πιο νωρίς γίνεται. Συγκεκριμενοποιούνται οι αρμοδιότητες του γραμματέα του ΑΕΙ, που περιγράφουν στην πραγματικότητα έναν manager μιας ιδιωτικής επιχείρησης. Θεσμοθετούνται οι πιστωτικές μονάδες ως συνάρτηση του όγκου δουλειάς του φοιτητή, δηλαδή το κατά πόσο εντατικοποιημένος είναι. Επιβάλλεται η αξιολόγηση σαν διαρκής διαδικασία. Οι αλυσίδες στα μαθήματα γίνονται καθολικές. Τέλος γίνεται ξεκάθαρη αναφορά στην εύρεση πόρων από τρίτες πηγές.

Μόνη λύση ο αγώνας, η ρήξη, η ανατροπή!

Θέλουν ένα πανεπιστήμιο ολοκληρωτικά παραδομένο στα συμφέροντα του κεφαλαίου. Ένα πανεπιστήμιο στο οποίο ο φοιτητής δεν θα έχει δικαίωμα να αντιμιλήσει, να αγωνιστεί ενάντια σε ό,τι του επιβάλλουν. Επιχειρούν να ξεμπερδέψουν με τις φοιτητικές κινητοποιήσεις. Επιχειρούν να αποσυνδέσουν δύο στενά συνυφασμένες μέχρι τα τώρα έννοιες: το Πανεπιστήμιο και τον φοιτητικό αγώνα. Πριν 40 χρόνια η χούντα τους και ο φασισμός τους ήταν ανοιχτά διακηρυγμένα. Σήμερα τα κάνουν νόμους. Ο αγώνας για να μην περάσει ο εσωτερικός κανονισμός, είναι ο αγώνας για την ύπαρξη του φοιτητικού κινήματος. Το ή τώρα ή ποτέ δεν είναι σχήμα λόγου. Η ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος σε μια γραμμή άμυνας που θα συσπειρώνει χωρίς να χαρίζει δυνάμεις, είναι μονόδρομος.

Οι φοιτητικές εκλογές της 9ης Απρίλη δεν είναι ένα πανηγύρι, δεν είναι μια κόντρα κομματικών μηχανισμών. Είναι μια πολιτική μάχη που αφορά διλήμματα και ρωτήματα που όπως έχουν τεθεί στην κοινωνία έτσι έχουν τεθεί και στους φοιτητές.

Είμαστε με το παλιό ή με το καινούριο; Η κοινωνία άρχισε να γυρίζει την πλάτη στο δικομματισμό. Εμείς θ’ ακολουθήσουμε; θα γυρίσουμε την πλάτη στα «τέκνα» τους στις σχολές, στα μακριά χέρια των κυβερνώντων, τη ΔΑΠ και την ΠΑΣΠ; Θα συνταχθούμε γύρω από αυτό που φαίνεται να γεννιέται στην αριστερά; Θα μετατρέψουμε τις φοιτητικές εκλογές σε ένα δημοψήφισμα ενάντια στην κυβέρνηση;

Είμαστε με την ενωτική αριστερά ή με τον ενδοαριστερό εμφύλιο;

Το επόμενο διάστημα θα χρειαστούμε τη μεγαλύτερη δυνατή συσπείρωση. Για να ανταποκριθούν οι άλλες δυνάμεις της Αριστεράς (πχ ΠΚΣ-ΕΑΑΚ) στο κάλεσμά μας, πρέπει να κάνουμε τη φωνή μας ν’ ακουστεί, να δυναμώσει. Να δυναμώσει η ίδια η Αριστερή Ενότητα και τα Αριστερά Σχήματα. Αλήθεια αν δεχόντουσαν να κατέβουμε μαζί στις εκλογές δεν θα πετάγαμε την ΔΑΠ από την 1η θέση; Δεν θα δημιουργούσαμε προβλήματα στην ΠΑΣΠ;

Είμαστε με το δημόσιο ή με το ιδιωτικό;

Το σχέδιό τους είναι ένα Πανεπιστήμιο ανοιχτό στην αγορά και στις πολυεθνικές. Το σχέδιό μας είναι ένα Πανεπιστήμιο ανοιχτό στον πολιτικό και κοινωνικό προβληματισμό, τους αγώνες, τα δικαιώματα. Το σχέδιό τους είναι η διάλυση της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης και η μετατροπή των εργαζομένων σε πελάτες των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών. Το σχέδιό μας είναι η υπεράσπισή της.

Είμαστε με τους μαζικούς αγώνες ή με την υποταγή;

Η πολιτική των πάρτι, του γλειψίματος και του σκυψίματος από τη ΔΑΠ και την ΠΑΣΠ τα τελευταία 20 χρόνια δεν μας έφεραν σε καλύτερη θέση. Όλα τα δικαιώματά μας συμπιέζονται προς τα κάτω. Με τον αγώνα μας όμως δείξαμε ότι αυτή η πορεία μπορεί να ανακοπεί. Χρειαζόμαστε ένα φοιτητικό κίνημα ριζοσπαστικό, δημοκρατικό, αντινεοφιλελεύθερο, αντικυβερνητικό. Αντιιμπεριαλιστικό και αντιπολεμικό. Μα πάνω απ’ όλα μόνιμο! Συνολικά αντιθετικό με τις επιλογές τους, συνεχώς πρωτοπόρο κομμάτι της κοινωνίας!

Στις 9 Απρίλη μη δώσεις δύναμη στους γαλαζοπράσινους φοιτητοπατέρες που θέλουν να σε χρησιμοποιήσουν για την πολιτική τους καριέρα. Μη δώσεις δύναμη στην αποχή και σε όσους την εκμεταλλεύονται για να μιλούν για τους «παθητικούς φοιτητές». Το να δώσεις δύναμη στα Αριστερά Σχήματα και στην Αριστερή Ενότητα δεν αλλάζει, από μόνο του, τα πράγματα. Είναι όμως ένα μικρό βήμα στην μεγάλη πορεία που έχουμε ανάγκη να διανύσουμε και στους μεγάλους αγώνες που πρέπει να δώσουμε. Γιατί δεν γίνεται τα πράγματα να μείνουν έτσι όπως είναι. Θα αλλάξουν!